Olenderski Park Etnograficzny w Wielkiej Nieszawce to pierwszy w Polsce skansen poświęcony osadnictwu olenderskiemu, rozwijającemu się od XVI wieku. Początkowo osadnikami byli menonici z Niderlandów i Fryzji, którzy w Polsce mogli swobodnie praktykować swoją wiarę. Osiedlali się na terenach zalewowych wzdłuż Wisły, aż po Mazowsze. Z czasem termin "olender" zaczął obejmować także osadników niemieckich i polskich, korzystających z przywilejów prawnych.

     Park, zajmujący ponad 5 ha, odtwarza wieś olenderską z przełomu XIX i XX wieku, z charakterystycznym układem rzędówki bagiennej. Znajdują się tu trzy zagrody z sześcioma budynkami przeniesionymi z Doliny Dolnej Wisły. Te XVIII- i XIX-wieczne budowle to cenne przykłady architektury olenderskiej, otoczone przez pola, łąki, sady i ogródki, a droga między nimi obsadzona jest drzewami owocowymi i wierzbami.